عشق من کجاست؟!!!
زندگی بدون عشق، مثل زندگی بدون آب و غذاست.
عشق، غذای روح است، غذای روح من کجاست؟
عشقی می خوام، تا بتونم، پرواز کنم،
زندگیمو با اون تموم کنم.
عشقی می خوام، پاک و روان،
تا بتونم، با اون سفر کنم،
از این جهان ظلم و جور، فرار کنم، فرار کنم.
عشقی می خوام، آسمونی،
تا آرزو هامو، با اون بیان کنم.
عشقی می خوام، همیشگی،
تا بمونم، تا بخونم.
قصه ها و غصه هامو، براش بگم، برام بگه،
تا بتونیم، زندگی رو تموم کنیم.
عشق من کجاست؟!!!
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
بايگانی وبلاگ
درباره من
- mohammad
- ليسانس علوم تربيتي از دانشگاه علامه طباطبايي ، فوق ليسانس برنامه ريزي از دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي. علاقه مند به كارهاي پژوهشي ، تحقيقي و آموزشي ، ورزش ( واليبال، تنيس روي ميز، كوه پيمايي، شطرنج و ...)
۱ نظر:
آموخته بودم
عاشق بمانم
عشق بورزم
مجنون بمانم
آموخته بودم در اوج مستی
حیران چشمی مفتون بمانم
آموخته بودم معبود یکتاست
عشق زمینی چون عشق آسمان
تنها یکی هست
همواره ماناست
آموختی اما
عشق هنر نیست
عاشق بجز رشک چیزی بلد نیست
آموختی اما در دوره ما عشق جز این نیست:
رنگی نمودن،
مخمور کردن،
عادی شدن
و
روزی بریدن
ارسال یک نظر